Camperreisverslagen van Derk & Yvon
2010 Zomervakantie in Normandie & Bretange
2009 Paasweekend aan de Moezel in Duitsland
2011 Zomervakantie in Schotland
Reis-verslag Schotland 2011
Zaterdag 16 juli: 285 km
‘s Morgens om 9.00 uur vertrokken we van huis. We zouden om 14.30 uur vertrekken met de boot van Hoek van Holland naar Harwich .
Om 12.30 uur stonden we klaar om in te checken. Dit verliep allemaal heel voorspoedig en om 13.00 uur zaten we al op de boot te wachten tot we zouden afvaren.
Om klokslag 14.30 uur vertrok de boot, na een voor af geboekt 3 gangen menu en nog wat verveelde uurtjes ( zo’n tocht duur toch wel erg lang), kwamen we om 20.00 uur aan in Harwich “Engelse tijd” 21.00 uur “Nederlandse tijd”.
Op internet hadden we al een camping gevonden die maar 5 km vanaf de boot lag.
Deze 5 km was voor ons even proeven aan het links rijden.
Aangekomen bij Dovercourt park konden we voor 12 Pond overnachten. Deze camping was niet bijzonder, maar lekker dicht bij de boot.
Zondag 17 juli: 383 km
Onze planning was om vandaag in York aan te komen, maar als het links rijden toch tegen zou vallen kon dit wel eens minder ver zijn.
Het links rijden ging, zeker op de doorgaande wegen, best wel goed.
We zijn om 10.30 uur vertrokken uit Harwich en om ongeveer 5 uur reden we het terrein van Rowntreepark in het centrum van York op. ( www.caravanclub.co.uk )
Helaas troffen we daar het bordje “vol” aan. We wilde ons daar even verdiepen in de navigatie waar we dan zouden kunnen overnachten, toen de eigenaar van de camping naar ons toe kwam en zei dat we er voor 1 nacht konden staan omdat er iemand eerder was vertrokken. Later hoorden we van onze Nederlandse buren, die daar al vaker waren geweest, dat dat bijna een lot uit de loterij was. Zij hadden namelijk al in december besproken, omdat er anders geen plaats is.
Omdat we er maar 1 nacht konden staan zijn we direct het stadje in gelopen.
We hebben o.a. het beruchte slagers straatje “Shambles”, en natuurlijk de York Minster gezien. Later hoorden we nog dat rond het stadje grote delen oude stadsmuren stonden, De wandeling die je hierlangs voert is ongeveer 5 km lang.
Na de vele kilometers van vandaag, en de wandeling door de stad hadden wij daar geen energie meer voor over.
Maandag 18 juli: 336 km
Het heeft best veel geregend vannacht en vanmorgen was het ook niet bepaald droog, dus:
Vertrek van Camping Rowntree park om 10.30 uur met de bedoeling richting Edingburgh te rijden, en dan kijken hoever we zouden komen. Gisterenavond had Derk zich nog even in de route verdiept en gezien dat er langs de route “Holy Island”lag, misschien wel leuk om even te kijken daar??
We waren vandaag nog niet lang onderweg toen we tegen elkaar zeiden, de wegen in Engeland zijn niet zo best, maar het schudden wat de camper deed op de snelweg was toch echt niet normaal! Toch maar even een Tyer centre (kwik fit) opgezocht in Northallerton, en na enige tijd zoeken bleek dat onze voor band dusdanig slecht was dat we terplekke besloten er toch maar 2 nieuwe banden onder te laten zetten. Na dit oponthoud dachten we dat we deze dag niet erg ver zouden komen. Om 13.00 uur konden we onze reis hervatten, gelukkig verliep de verdere reis voorspoedig en om ongeveer 17.00 uur parkeerden we onze camper bij de ondergelopen weg die naar Holy Island leidt. Deze weg is dus op bepaalde tijden te berijden en helaas deze tijd dat wij er waren niet! We konden wel oversteken ‘s avonds om 21.10 uur en moesten dan voor 3.50 uur ‘s nachts!! weer terug aan het vaste land zijn, want overnachten met de camper op het eiland is niet toegestaan.
Op de parkeerplaats waar we stonden was ook niet toegestaan om te overnachten dus moesten we nog op zoek naar een plekje om te overnachten, en het liefst in de buurt want we willen morgen nog wel Holy Island op.
Op de weg terug naar de hoofdweg zagen we een man zijn oprit vegen en vroegen of hij wist waar we konden overnachten. Hij adviseerde ons een klein stukje terug te rijden en bij “The Barn at Beal” te vragen of we daar konden overnachten. (www.barnatbeal.com)
Gelukkig mochten we hier staan voor 10 Pond, en 10 Pond borg voor de sleutel van de toilet ruimte. Na het eten werd het gelukkig toch nog droog zodat we nog even naar buiten konden., Na een korte wandeling door de weilanden zien we een klein plaatsje aan zee waar we ook hadden kunnen overnachten ,maar niet met zo’n mooi uitzicht als wij hadden. later hebben we nog een praatje gemaakt met een mevrouw die hier ook met haar camper stond. Zij kon ons vertellen dat Holy Island zeker de moeite waard is en het Kasteel daar is een van de mooiere kastelen. Morgen kunnen we om 9.30 uur oversteken, nu maar hopen op wat droger weer!
Dinsdag 19 juli: 0 km
Onze gebeden zijn verhoord! Vanmorgen buiten ontbeten en verder de hele dag droog gebleven! We zijn om 9.30 uur op de fiets gestapt om de inmiddels droog gevallen weg naar Holy Island over te steken. We hebben de fiets in het dorpje gestald en zijn gaan wandelen. Eerst kwamen we bij een ruïne van de oude kerk, heel mooi maar wij vonden het zonde dat deze kerk niet meer in goede staat was.
Later hoorde we van een Nederlander die al 14 jaar op het eiland woonde dat, de kerk is afgebroken door de bewoners van het eiland om huizen van te bouwen. Daar vandaan zijn we door gelopen naar de Burcht op de punt van het eiland. Hier kon je naar binnen en bijna alle kamers waren in originele staat gebracht. Hele lage deuren en plafonds, maar je kreeg wel een goede indruk hoe de mensen vroeger daar geleefd hebben. In 1911 heeft Gertrude Jekyll naast deze Burcht een tuin ontworpen, die tot op heden nog steeds wordt onderhouden.
Onderweg naar de fietsen hebben we een fresh crab sandwich gekocht, en dat heerlijk op een bankje in de zon hebben opgegeten. Terwijl we daar zaten hoorde we doedelzak muziek. Wat verderop op een bankje zat een inderdaad een mijnheer op een doedelzak te spelen, jammer genoeg zonder kilt.
We hebben verder in het dorpje nog wat winkeltjes bekekenen zijn weer op de fiets gestapt, we wilden wel zeker weten dat we nog terug konden want hadden inmiddels al verhalen gehoord dat er tot nu toe al 14 auto’s hadden vast gezeten in het water, dit jaar.
Weer terug op het vaste land wilde we nog een stukje fietsen dus namen een fietspad waarvan wij dachten dat we bij het naast gelegen dorpje zouden komen.
Het fietspad werd steeds smaller en smaller tot dat over het gras tussen de schapen fietste. Toen we ons verdiepten hoe we toch weer terug bij de camper konden komen zonder dezelfde weg terug te nemen, sprak ons een mijnheer aan die vroeg of we verdwaald waren. Hij wees ons de weg (wat bij ons geen weg genoemd mag worden), en zei dat het niet beter werd dan wat we al zagen. Een grindpad met diepe kuilen die vol water stonden omdat het de laatste tijd flink had geregend. Deze weg moesten we volgen tot over het spoor, na het spoor links en dan kwamen uit vlak bij de camper.
Hij waarschuwde ons nog wel dat we goed moesten uitkijken bij het spoor, eerst aan twee kanten het hek open maken, dan pas met de fiets oversteken. Als het licht op rood stond niet meer oversteken want de treinen hier rijden wel 100 mijl/u (+/-160 km/u). We moesten ook echt wachten voor de trein, ongelofelijk, wat rijden die hard!
Terug gekomen bij de camper begonnen ze net met de roofvogel show, daar zijn we toen ook nog maar even bij aangeschoven. Yvon mocht ook nog even naar voren komen, kreeg een handschoen aan met een kuikenpootje en de havik landde op haar hand. Hierna vonden we eigenlijk wel dat we genoeg hadden ondernomen voor vandaag, dus de rest van de middag en avond hebben we doorgebracht in en om de camper.
Woensdag 20 juli: 137 km
We werden vanmorgen wakker en de regen stortte uit de hemel, de Engelsen zouden zeggen:(Its raining cats and dogs). Na de watertank gevuld te hebben en de sleutel weer te hebben ingeleverd zijn we vol goede moed van start gegaan. We hadden in de planning tot aan Edinburgh te rijden en dan morgen daar de stad te gaan bekijken.
Echter voor we de grensovergang naar Schotland hadden gehad begaf én van onze ruitenwissers het. Derk dacht eerst dat de schroef los was gaan zitten maar dit bleek niet het geval, er was iets afgebroken. Dus zijn we zonder ruitenwissers in de regen naar de dichtst bijzijnde garage gereden (Scremerston), om het te laten repareren. Eerst maakte deze mijnheer ons nog bang, als we toch naar Edinburgh gingen konden we beter doorrijden en het daar laten repareren, want hij moest de onderdelen ook uit Edinburgh laten komen. Toen hij ineens besefte dat deze kant bij onze auto de bestuurders kant was, en hij ons dus niet meer zo de weg op kon sturen in de regen.
Hij haalde de boel los en bedacht zich ineens dat hij het wel kon lassen, zodat wij onze weg konden vervolgen. Hij sprak af met Derk dat hij en zou lassen en dat Derk dan zelf alles weer zou monteren, wij gingen hiermee akkoord. Uiteindelijk heeft hij alles voor ons gedaan zodat we binnen een uur weer op weg waren. Gelukkig hadden we niet zoveel kilometers in de planning voor vandaag. En de ruitenwissers waren gerepareerd en het werd droog!!!
In Edingburgh aangekomen zijn we eerst opzoek gegaan naar een camperplaats waar we alleen GPS coördinaten van hadden, die was daar dus niet. Toen toch maar doorgereden naar de camping van de caravanclub( www.caravanclub.co.uk ) , en daar staan we dus nu!
Donderdag 21 juli: 0 km
Vandaag blijven we maar staan. Het is mooi weer, dus halen we onze fietsen uit de garage en wagen ons op de fiets in Edingburgh. We hadden bij de receptie van de camping een informatie boekje meegenomen, daar stond een plattegrond in van Edingburgh, dus moesten wij onze weg kunnen vinden.
Hoe verder we in het centrum kwamen, hoe drukker het werd. Tot Yvon toch echt niet meer kon vinden waar we zaten op het plattegrondje, liep er net een agent voorbij. Ze greep haar kans en vroeg “Excuse me, can you tell us where we are?”.
De agent was zeer behulpzaam en wees zonder aarzelen aan waar we waren. We waren dicht bij het centrum, en zelfs maar één straat verwijderd van Princes Street.
We hebben onze fietsen geparkeerd en zijn te voet verder gegaan. We zijn eerst maar Endingbrugh Castle gaan bekijken, wat zijn daar veel mensen op de been!
Van uit het kasteel zijn we de Royal Mile af gelopen, en de winkeltjes bekeken. Op de terug weg naar de fietsen hebben we Princes Street afgelopen.
Toen hadden wij wel weer genoeg geproefd van deze grote stad en zijn terug gefietst naar de camping.
vrijdag 22 juli: 138 km
De lucht was strak blauw toen wij onze ogen open deden.
Vanmorgen om 11 uur vertrokken van de camping op weg naar de Forth Bridges, we gaan deze niet oversteken maar willen wel even wat mooie plaatjes schieten onder de brug aan de waterkant. Daarna gaan we door naar Falkirk Wheels, waar we de bijzondere sluis wilde bekijken. Vroeger werden de kolen hierlangs vervoerd per boot, maar nu is het alleen nog een toeristische attractie.
Na hier ook iets gegeten te hebben en een praatje te hebben gemaakt met mensen die daar in de buurt wonen, zijn we op weg gegaan naar Stirling, waar het Wallace Monument staat. Het Monument is een toren waar je eerst bergje op naar toe kan lopen, daarna kan je de toren nog beklimmen. Bovenop gekomen heb je het mooiste uitzicht over Stirling en 360 graden rond. Hierna zijn we doorgereden naar de overkant van de Forth Bridges, en langs de kust verder richting het noorden gereden.
We staan in Kirkcaldy aan de zee op een parkeerterrein. Na eerst de boulevard te zijn afgereden zijn we toch terug gereden naar het begin en hebben de camper hier neergezet, met een mooi uitzicht over zee. Onze eerste nacht “wild camperen” is toch best wel spannend.
Zaterdag 23 juli: 206 km
Het lijkt wel hoe hoger we komen, hoe mooier het weer wordt. Het is niet warm, maar het is droog!!! En we waren nog wel zo gewaarschuwd, hou maar rekening met veel natte dagen! En vanmorgen werden we weer wakker met een blauwe lucht. Om 10 uur hadden we al boodschappen gedaan bij de Lidl, zodat we het weekend doorkwamen, en gingen we op weg richting het noorden. We zijn verder getrokken langs de kust en bij Elie zijn we nog even naar de kust gereden om nog wat mooie foto’s te schieten. Toen zijn we via St Andrews, Dundee en Forfar, richting Baemar gereden over de 93. Wat een mooie ruige wildernis is het daar! We kwamen verschillende tentjes en campers tegen die daar de nacht gingen door brengen. Nou daar wilden wij ook wel staan.
Na bij een bruggetje een praatje te hebben gemaakt met mensen hier uit de omgeving, zijn we eerst toch even door gereden naar Braemer.
Omdat Derk ook graag een keer een Highland-game wilde ervaren, hebben we bij de toerist informatie gexefnformeerd wanneer en waar er nog zo’n game gehouden zou worden, in de periode dat wij nog in Schotland zouden zijn. Waarschijnlijk hebben we geluk, de volgende grote Hihgland-game worde gehouden op 3 augustus op het eiland Skye. Grote kans dat jullie hier verderop nog wel wat van zullen lezen.
Toen zijn we maar weer terug gereden naar het bruggetje waar we hadden staan praten, zijn het bruggetje overgestoken en kwamen op een heel smal weggetje waar we een plekje vonden langs de weg. Daar staan we nu. Tijdens een kopje thee ‘s middags zagen we boven op de berg aan de overkant iets wat we eerder nog niet hadden gezien. Dat bleek een kudde rendieren te zijn.
We hebben ons best gedaan ze op de foto te zetten, nu maar hopen dat het te zien is. We hebben zelfs nog even een hengeltje uit gegooid, maar helaas niks gevangen.
Om half negen zijn we toch maar in de camper gaan zitten, het werd koud was nog maar 11 graden.
Zondag 24 juli: 255 km
Vannacht niet echt lekker geslapen. We hadden een mooi plekje langs een rustig weggetje alleen de wind ging zo tekeer, dat Derk ‘s nachts nog uit bed is gegaan om de schotel te laten zakken omdat hij bang was dat die van het dak zou waaien.
Om 10 uur van morgen zijn we vertrokken op weg naar Glenfiddich destilleerderij. http://www.glenfiddich.com/lda/?h=www.glenfiddich.com&u=Op de kaart hebben we gezocht naar een mooie weg om te rijden, nou dat hebben we gevonden. Het leek wel of we via “the middle of nowhere” er naar toe reden. We hebben zelfs eenstijging percentage gezien van 20%. Gelukkig heeft de camper ons daar niet in de steek gelaten. Om 12.15 uur kwamen we aan bij de destilleerderij. Gelukkig was deze ook geopend op zondag dus we besloten een rondleiding met gids te doen. Erg interessant, en tot slot kregen we ook nog drie leeftijden van hun whisky te proeven. We waren verbaast dat er geen intree berekend werd. Dus dachten we na afloop dat we toch maar even de shop in wilden om een flesje mee naar huis te nemen. Dat werden er natuurlijk meer dan één!
Om 14.00 uur zijn we veer verder gegaan en ons doel was Loch Ness. We zijn gereden via Elgin, Inverness en dan naar Loch Ness. We hebben eerst de oostkant van Loch Ness genomen en zijn helemaal rond gereden naar de westkant en uiteindelijk hebben we aan die kant een camping genomen. Daar kwamen we om 18.00 uur aan. Dat werd wel tijd ook want het was een pittige dag! Hier maken we voor het eerst kennis met de beruchte “midges”. Ze zitten overal maar vooral op mijn hoofd, heel irritant. We hebben nog even geprobeerd een hengeltje uit te gooien. Maar ook daar kwamen de midges toen de wind ging liggen, dus hielen we dat ook snel voor gezien. We hadden nog een klein beetje hoop Nessie te zien, maar helaas ook wij hebben die niet gezien!!??
Maandag 25 juli: 178 km
Na vanmorgen heerlijk in het zonnetje te hebben ontbeten zijn we toch op pad gegaan. Van de camping af zijn we eerst nog een stukje terug gereden naar Forth Augustus aan het zuidelijke puntje van Loch Ness. Hier is een sluis die wel 5 verschillende niveaus heeft. De boten doen er een uur over voor dat ze de sluizen door zijn.
Daarna zijn we op pad gegaan richting het noorden van Loch Ness. Op zoek naar Fort Rose waar we gehoord hebben dat daar wel eens dolfijnen gespot worden. Natuurlijk moeten we daar even stoppen, misschien hebben we wel geluk.
We hoorden daar dat er gisteren 2 dolfijnen waren gespot, maar vandaag hadden die zich niet meer laten zien. Waarschijnlijk was het water te rustig, gisteren waaide het harder en stonden er dus meer golven. Na een rondje Black Isle kwamen we op de A9 richting het noorden aan de Cromarty Firth waar we ineens een paar zeehonden zagen zonnen op de droog gevallen stukken rotsen en zeebodem. Ze lagen daar echt te genieten.
Al snel verlieten we de A9 en namen de A836 richting Falls of Shin. Onderweg hier naar toe kwamen we nog langs een mooi uitzicht punt, waar we even een kopje thee hebben gedronken onder het genot van het uitzicht.
We zagen wielrenners fietsen die tegen de berg op aan het fietsen waren.
We kregen voor deze fietsers wel zoveel respect. die gingen van John O’goats ( bovenstse puntje Schotland)naar dead end (onderste puntje engeland) en dat op de fiets.
Om 16.30 uur kwamen we aan op het parkeerterrein van Falls of Shin. Na hier wat te hebben rond gekeken, besloten we hier ons zelf maar eens te verwennen en in het restaurant eten te bestellen. Nadat we hier hier heerlijk hadden gegeten, en bij de camper nog een kopje koffie te hebben gedronken, zijn we toch maar even naar de waterval gelopen. Je ziet hier de Zalmen tegen de waterval omhoog springen. Wat een fantastisch gezicht is dat! We hebben heel lang bij de waterval gestaan, om hiervan te genieten. Weer een dag voorbij! Morgen gaan we op weg naar John O’ Groats.
Dinsdag 26 juli: 169 km
Vanmorgen gingen onze ogen open op de parkeerplaats van Falls of Shin.http://www.fallsofshin.co.uk/index.php Toen we ons broodje en kopje koffie nuttigden hebben we gelachen om een paar andere camperaars die buiten stonden te praten en ondertussen zich zelf slaand met een theedoek of landkaart omdat de midges zo vreselijk lastig waren.
Voor we weg gingen wilde we nog één keer bij de waterval kijken. Daar was het druk en de vissen waren moe denk ik want wij zagen ze niet meer springen. We hadden ook wat mannen met hengels zien lopen maar die liepen via een ander paadje naar het water. Dus wij op zoek naar dat paadje wat steeds steiler werd. Gelukkig was er af en toe wel een koord o.i.d. waar we ons aan vast konden houden. Uit eindelijk hebben we één van die mannen gevonden, hij stond te vliegvissen. Wij dachten een rondje te lopen maar dat viel tegen, hij vertelde ons dat we de zelfde weg terug moesten lopen.
Om 12 uur vertrokken we weer richting de oost kust. Daar kwamen we langs Donrobin Castle en zagen langs de weg dat er ook een Valkeniersshow werd gegeven.
Om 13.10 uur liepen we het Kasteel binnen en om 14.00 uur zou de valkenier beginnen. Dus we zorgde dat we op tijd in de kasteel tuin zaten met nog heel veel andere mensen. Als jullie willen weten hoe dat was moeten jullie echt de foto’s bekijken. Het was echt een mooie show.
Na 15.00 uur reden we weer door richting John O’ Groats waar we om 17.30 uur aan kwamen. De weg hier naar toe was niet echt bijzonder. Het is een beetje achter gebleven gebied, vonden wij. Maar bij John O’ Groats aan gekomen maakte dat de reis weer goed. We staan hier op de camping vlak bij de kade waar de boot naar Orkne’y Isle aankomt en vertrekt. Voor morgen staat in de planning de maxi tour op Orkney Isle.
Woensdag 27 juli: 0 km
Vanmorgen liep onze wekker af, voor het eerst deze vakantie. Om 8.45 uur moesten we paraat staan op de kade waarvan onze boot vertrok voor de maxi tour op Orkney.
Na 45 minuten varen waren we op Orkney en stond de bus al op ons te wachten, de chauffeur van de bus was ook onze gids. Om alles te vertellen is eigenlijk te veel, wat ik wel wil vertellen is de geschiedenis van Orkney. Orkney hoorde vroeger bij Noorwegen, de koning van Denemarken ( ook koning van Noorwegen) had een dochter die kon trouwen met een Schotse prins. De ouders van de bruid moesten daar een gigantisch bedrag voor betalen. Omdat de Koning van Denemarken dat niet had gaf hij Orkney te leen aan Schotland met de bedoeling dat als het bedrag betaald was het eiland weer bij Noorwegen zou horen. Na een paar jaar drong vader van de prins er op aan dat het bedrag betaald moest worden. Om dat de koning van Denemarken het geld nog steeds niet had, heeft hij de Shetland eilanden ook te leen gegeven. Tot op de dag van vandaag is daar nog niks aan veranderd. De bewoners van Orkney voelen zich tot op de dag van vandaag nauwer verbonden met de Noren dan met de Schotten. Nou als dat geen mooi verhaal is.?
De chauffeur vertelde de hele dag door de geschiedenis van Orkney.
We zijn o.a. gestopt in Kirkwall, Stromness, Skara Brae, Ring of Brogar, Standing stones en aan het eind van de dag nogmaals Kirkwall. De laatste boot verliet het eiland om 19.00 uur, eigenlijk was het iets later. Ondanks de vertraging konden we wel genieten van spelende zeehonden naast de boot, en later op de foto’s bleek dat we nu toch echt de “puffins” gezien hadden, al leek dat misschien niet zo toen we op de boot zaten. Uiteindelijk waren we om 20.00 uur weer bij de camper. Een zeer vermoeiende dag, met heel mooi weer. Ja dat zet ik er nog wel even bij, het was vandaag de warmste dag van Orkney sinds 17 jaar!
Donderdag 28 juli: 219 km
Na de mooie dag van gisteren, werden we vanmorgen wakker met een beetje motregen.
Om 10.00 uur zijn we vertrokken uit John O’ Groats. Op naar Dunnet Head, het noordelijkste puntje van het vaste land van Groot Brittannië. We wilden hier even een paar foto’s maken maar toen we daar op het randje stonden zagen we de Puffins (Papegaaienduikers) vliegen. Derk klom over het muurtje zodat hij kon kijken of er nog een paar tegen de rotsen aan zaten. En ja hoor eindelijk konden we ze eens goed bekijken. ( Ja ik klom ook over het muurtje).
Na weer wat foto’s rijker hebben we onze weg vervolgd langs de noordkant richting het westen. Voor we op de doorgaande weg zaten, was er net een boer zijn Schotse Hooglanders uit het weiland aan het halen en liepen moeders met kalfjes over de weg onze kant op. Dus maar weer uit de camper voor een paar foto’s. Na op een mooi plekje ( ik weet niet meer waar) een boterhammetje te hebben gegeten reden we door naar Tarbet. Dit was een “single road”met “passing places”, echt heel smal! We kwamen aan bij de plek waarvandaan ze naar Handa Isle voeren. Wij daar informeren, er waren 2 mogelijkheden, je kon om het eiland heen varen “Wildlife Cruise” en naar het eiland gebracht worden. Ik zag gelijk de wildlife cruise wel zitten maar Derk was bang dat hij zeeziek zou worden. Vandaag zou dat toch niet meer kunnen dus konden we er nog een nachtje over slapen welke van de twee we morgen zullen gaan doen. Daarna zijn we doorgereden naar Scourie, en kregen daar op de camping een fantastische plek toegewezen aan het water. Goed voor een paar mooie foto’s van de ondergaande zon, want inderdaad het weer was weer helemaal opgeknapt vandaag.
Vrijdag 29 juli: 171 km
Vanmorgen liep de wekker weer af om 7.00 uur. We hebben toch besloten de wildlife cruise te gaan doen.http://www.scouriewildlifecruises.co.uk/cruises.php Die zou op 10.00 uur vertrekken dus we moesten zorgen dat we er op tijd waren. Helaas was het weer bewolkt en af en toe viel er een spatje regen. Omdat er gisteren vanwege de wind al een tocht was geannuleerd waren we bang dat dat misschien vandaag ook we zou gebeuren. Daar aangekomen was alles nog uitgestorven. Om 9.30 uur kwam er een busje met wat mannen aan, en het hutje waar de tickets verkocht werden ging open. Er stonden 3 fransen en wij dus te wachten voor de wildlife cruise. We kregen een waterdicht pak aan en bij de boot ook nog zwemvesten, we leken wel Michelin mannetjes. Ik kan alleen maar zeggen dat het fantastisch was en wat we allemaal gezien hebben moeten jullie maar op de foto’s bekijken. Ook de “Puffins” kwamen in grote hoeveelheden voorbij.
Om 11.15 uur waren we weer op weg met de camper, weer verder zuidwaarts. Na heel veel mooie vergezichten hadden we een mooi plekje vonden aan het eind van een doodlopende weg in Rubha Mor. We hadden nog een stukje gelopen en toen we wat zeten te drinken stopte er een Jeep naast de camper. Hij vroeg of we van plan waren hier de nacht door te brengen, want dat vond hij niet goed. Het was de eigenaar van de grond. Dus hebben we aller weer ingepakt en zijn we weer op pad gegaan op zoek naar een andere plek om de nacht door te brengen. Uiteindelijk kwamen we langs een camping zonder voorzieningen in Mellon Udrigle. Na een praatje met een Schotse camperaar weten we nu dat we 5 Pond moeten betalen. De eigenaar was vanavond weg dus konden we morgenochtend ook wel betalen. Het is een prachtig plekje aan zee met een strandje en een heel mooi uitzicht op verschillende eilanden.
Zaterdag 30 juli: 158 km
‘s Morgens vertrokken van Mellon Udrigle richting Skye Island. Na Loch Gairloch hebben we een single track road genomen richting Red Point, waar de koeien en schapen los op de weg liepen. We dachten hier een mooi rondje van te maken maar bijna bij Red Point aangekomen zagen we dat het een doodlopende weg was. Toen hebben we koffie gedronken op een mooi plekje en zijn daarna omgekeerd en terug gereden langs Victoria Falls. We hebben hier de afslag wel van gezien maar besloten die te laten liggen toen we zagen hoe de weg er bij lag. Bij Kinlochewe hebben we de afslag genomen naar Loch Torridon. Hier komen koraal riffen voor, en moet het heel mooi zijn om te duiken. Bij Loch Carron stuurde Yvon ons rechts af want dat was de kortste weg richting Skye. Dit was echter een doodlopende weg, maar op het eind stond al een camper en omdat wij het eigenlijk wel voor gezien wilde houden die dag besloten we de camper er naast te zetten en daar de nacht door te brengen. De midges stuurde ons wel vroeg naar binnen, maar ja dat komt omdat het nog steeds mooi weer is.
Zondag 31 juli: 170 km
We werden vanmorgen wakker met regen, maar bij het ontbijt was het al weer droog. Na afscheid te hebben genomen van onze buren voor één nacht uit Aberdeen, zijn we het meer de andere kant op rond gereden en zijn we naar Plockton gereden daar staan palmbomen. In het volgende dorpje wat we tegen kwamen liepen de Schotse Hooglanders los door het dorp. Een pracht gezicht dus ik ben de camper uitgestapt om wat daar van te filmen en nog wat foto’s te schieten.
Derk dacht dat het leuk was voor de film om even tussen de dieren door te rijden, toen kwam er wel een recht op mij af. Maar gelukkig zit er echt geen kwaad in die dieren.
Na een kijkje in Eileen Donan Castle, viel het ons een beetje tegen. Wij hadden een veel groter kasteel verwacht. De ligging is wel heel mooi!
Toen zijn we naar Skye gereden, het weer werd steeds slechter. Een maal op Skye hebben we een rondje richting Dunvegan gereden. Hier hebben we de camping opgezocht en staan nu aan het water met veel regen. Onze hoop is dat het weer morgen iets beter wordt. Maar we mogen niet klagen, dit is onze eerste dag waar het weer ons een beetje in de steek laat.
Maandag 1 augustus: 285 km
Vanmorgen werden we toch nog met regen wakker, maar voordat we op weg gingen klaarde het op en werd het droog. We wilde Skye toch echt nog wel verder ontdekken. We gingen op weg van Dunvegan richting Portree. Derk had zich bedacht dat hij nog wel even een kijkje wilde nemen bij Talisker Destilleerderij. Ook hier geven ze een rondleiding met een gids. We hebben het waarschijnlijk in de verkeerde volgorde gedaan ( eerst Glenfeddich en toen Talisker), jullie proeven het waarschijnlijk al deze rondleiding viel ons een beetje tegen. Hierna zijn we naar Portree gereden en hebben daar eerst even een rondje gelopen en een broodje hamburger gegeten.
Ook hebben we bij de toerist informatie even gevraagd naar de wedstrijd doedelzak spelen die morgen zal plaatsvinden. Later hebben we besloten het eiland Skye toch te gaan verlaten vandaag, nadat we het rechter rondje nog hebben gereden. We hebben een kijkje genomen bij Kilt Rock Fall. Bij de destilleerderij vertelde ze al dat het droog was en dat ze water tekort hadden, dat konden we aan deze waterval ook wel zien. Het was maar een miezerig straaltje wat naar beneden viel. Hoe verder de dag vorderde, hoe minder het weer werd. De wolken zakte lager en het ging weer regenen.
We besloten Skye te gaan verlaten en als de boot van Armedale naar Mallaig nog ging, zouden we die nog nemen. De boot vertrok nog om 18.40 uur en om 19.15 uur reden we aan de overkant de boot af. Omdat we toch moesten zoeken naar een plekje om te overnachten besloten we de weg richting Fort William te rijden en kwamen we langs Glenfinnan monument waar ook de beruchte brug van de Harry Potter films staat. We zijn hier toch ook maar gestopt hen zijn nog even naar boven gelopen om een mooi uitzicht te hebben op de brug. Er Stonden een paar Duitsers boven die ons vertelde dat er nog een trein zou langs komen, maar wij hebben hem niet gezien!
Uiteindelijk hebben we in Fort William de camper op een parkeerplaats gezet om de nacht door te brengen, dit was om 21.00 uur. Morgen willen we proberen kaartjes te regelen voor de stoomtrein naar Mallaig.
Dinsdag 2 augustus: 229 km
Vanmorgen liep de wekker weer eens af, als we een kaartje willen voor de stoomtrein zullen we om 8.30 uur op het station moeten zijn. We parkeren de camper bij het station en sluiten aan in de rij die er al staat om voor vandaag nog een kaartje te regelen. Om 9.00 uur komt er een medewerker van de stoomtrein die nog wat kaartjes heeft voor de rit van vandaag. Helaas vissen we net achter het net en zijn de kaartjes voor vandaag uitverkocht. Toen besloten we nog een keer naar Glenfinnan te rijden, en daar te wachten tot de stoomtrein over de brug rijdt. Om 10.55 uur kwam de trein langs, een fantastisch gezicht!
Daarna zijn we terug gereden naar Fort William en hebben we de weg richting Oban genomen. Vlakbij Oban kwamen we over een brug waar een stroomversnelling lang, hier waren mensen in de stroomversnelling aan het kanoxebn ( zie de foto’s).Omdat het s’middags toch weer begon te regenen besloten we de weg 816 naar beneden te vervolgen en nemen we de weg A 83 weer omhoog richting Glasgow. Om 17.30 uur waren we bij Argyll caravan park in Argyll. Hier slapen wij vannacht!
Woensdag 3 augustus: 296 km
Vanmorgen werden we wakker met een stralend zonnetje. Gisteren zag het er allemaal toch minder mooi uit dan vandaag met de zon. Om 11.00 uur vertrokken we van de camping. Bij Loch Lomond zijn we er nog even gestopt.
Het mooie weer en een mooi meer trekt toch! Daarna hebben we de navigatie zo gezet dat die ons door Glagow zou loodsen. Het ging allemaal prima, en zo zaten we vanmiddag al op de M74 richting het zuiden. Op de snelweg ben je toch heel snel je vakantiegevoel kwijt. Om dat gevoel toch nog even terug te krijgen besloten we nog even Hadrian’s wall aan te doen. Dat is een muur die vroeger van oost naar west liep en dateert uit de Romeinse tijd. De Romeinen trokken op van zuid naar noord en vonden het zo ruig worden dat ze de muur hebben gemetseld, alsof het land daar ophield. Delen van die muur staan er nog steeds. We hebben de camper geparkeerd op de parkeerplaats van het Visitor center en hebben besloten hier te slapen. Morgen moeten er weer heel wat kilometers worden afgelegd.
Donderdag 4 augustus: 351 km
Vanmorgen toch weer behoorlijke regen toen we wakker werden. Na ons onderhand gewone ochtend ritueel waren we om 10.30 uur onderweg. We hebben tot Hexham de weg langs Hadrian’s wall gereden en zijn toen gaan afzakken.
Het weer bleef slecht dus was het niet erg behoorlijk wat kilometers te maken. Nadat we de A68 waren afgezakt tot aan Darlington namen we de A1 richting het zuiden. Tussendoor zijn we nog even gestopt voor een kopje koffie, verder verliep alles volgens plan. De planning was in de buurt van Clumber park te overnachten. We dachten hier nog wel een leuk plekje te vinden in de buurt van het bos waar Robin Hood zich afspeeld. Na wat omzwervingen kwamen we aan in Clumber park, waar wij ons toch echt iets anders bij hadden voorgesteld. We besloten richting Nottingham af te zakken en daar een camping te zoeken. Dit viel vies tegen. Omdat we het ineens zat waren zochten we op de navigatie een camping op. Die bracht ons er keurig naartoe, ook de bordjes langs de weg gaven de camping aan. Alleen toen we aankwamen op de plek waar de camping hoorde te zijn, zagen we een grote fabriek en geen camping. Zo gaat het wel vaak als je er zat van bent. Dus nog een camping opgezocht in de navigatie, daarvoor moesten we de zelfde weg terug rijden die we al hadden gereden. We staan nu op camping Shannon in Wello. Een plek van niks, maar ja het is maar voor één nachtje!
Vrijdag 5 augustus: 324 km
Vanmorgen werden we wakker met een stralend zonnetje, en om 9.45 uur waren we onderweg voor ons laatste dagje Engeland. Het verliep allemaal heel vlot en zijn om 12.15 uur voor het eerst gestopt voor een broodje en een ijsje. Na nog eventjes langzaam gereden te hebben, om dat er een auto met caravan met pech stond, waren we op tijd in de buurt van Harwich. Omdat het zonnetje zo heerlijk bleef schijnen besloten we onder Harwich nog even de zee op te zoeken. We kwamen uit bij Walton-on-the-naze. Hier hebben we nog even lekker over het strand gewandeld.
Na 15.30 uur zijn we toch de camping gaan opzoeken, gelukkig stond die nog in de navigatie dus dat was snel gepiept. Nu zitten we hier met een gevoel dat de vakantie toch echt voorbij is. Morgen om 9.00 uur varen we af, om dan om 16.45 uur (Nederlandse tijd) weer voet op Nederlandse bodem te zetten.
Voor ons was de vakantie echt geslaagd en voor herhaling vatbaar.
2011 Pinksterweekend in Andijk
Vrijdag 10 juni
Omdat de kinderen nog naar school moesten vrijdag middag waren we pas laat op de camping.Na snel iets gegeten te hebben wilden we nog even met de hond de camping verkennen. We zouden met Johan, Christa, Roar, Derk en Yvonne. De meiden hadden geen zin om mee te gaan. We trokken onze jas aan en gingen op pad. We waren nog geen 100 meter van de camper toen de regen losbarste. Na een tijdje te hebben geschuild onder een boom zijn we toch maar terug gelopen naar de camper om het op een later tijdstip nog een keer te proberen. Uiteindelijk zijn we ‘s avonds laat om een uur of tien nog even de dijk overgelopen die om de camping heen lag.
Zaterdag 11 juni
Vanmorgen lekker rustig aan gedaan. Met z’n allen koffie gedronken en met z’n allen even naar het haventje gelopen wat vlak bij de camping lag. Hier kregen we weer een plensbui over ons heen, er vielen zelfs hagelstenen. ‘s Middags zouden we op de fiets even boodschappen gaan doen voor de BBQ van die avond. Roar, Joyce en Melissa wilde gaan zwemmen dus die gingen niet mee. We zaten nog niet zo lang op de fiets of het ging alweer regenen. We hebben toen maar even geschuild onder een boom. Zo zou ons weekend er voornamelijk uitzien, als we op de camping waren was het droog dreigden we iets te gaan ondernemen dan kregen we een bui over ons heen.
‘s Avonds lekker met z’n allen aan de BBQ en Christa en Yvonne aan de rosé.
Om het eten te laten zakken zijn we nog met de hond over de dijk om de camping gelopen, en hebben we nog een paar mooie foto’s kunnen maken van de zonsondergang (zonder regen!). Op de dijk liepen schapen met lammetjes, schattig om te zien.
Zondag 12 juni
Vandaag was het droog toen we wakker werden. Johan trok gelijk zijn korte broek aan, en dat is ook vastgelegd op de foto. De kinderen gingen weer zwemmen, en Johan, Christa, Derk en Yvonne zijn op de fiets naar Enkhuizen gegaan. Op de camping waren fietsroutes te krijgen. De heenweg naar Enkhuizen hebben we keurig volgens de route gefietst. Onderweg er naar toe hebben we heerlijk in de zon koffie gedronken. En eenmaal in Enkhuizen aangekomen moesten we in het centrum wachten bij de brug, er kwamen allemaal zeiljachten de haven in Enkhuizen in varen.
De terugweg hebben we over de dijk gefietst. Een stuk korter, en gelukkig ook het grootste gedeelte voor de wind. Omdat Christa en Yvonne vonden dat ze na zo’n fietst tocht wel een ijsje hadden verdient zijn we nog even aangegaan bij het “groene kerkje”. Helaas hadden ze daar geen ijs, daarom hebben we daar een warme Brusselse wafel met room en verse aardbeien gegeten. ‘s Avonds hebben we pannenkoeken gebakken met spek en met kaas. Iedereen had zijn buikje wel rondgegeten.
Ook werd er die avond nog een bingo georganiseerd. Christa, Joyce en Yvonne hebben hier aan meegedaan. Yvonne won nog een accuboormachine.
Maandag 13 juni
Vandaag wilden we nog even fietsen naar Medemblik. Derk zou nog even de hond goed laten rennen en uitlaten, toen hij een andere man met hond tegen kwan. De honden waren heerlijk aan her rennen en spelen toen de andere hond in het water sprong. Zoey (onze hond) springt er achteraan, dit was iets wat Derk niet verwacht had. Toen hij ging kijken waar Zoey was bleek zij de sloot te zijn overgezwommen en weer aan de overkant op het droge geklommen. Om haar op te halen moest Derk omlopen. Toen Zoey zag dat hij wegliep sprong ze weer in het water om achter Derk aan te gaan. Zo kwam hij dus terug met een kletsnatte hond. Zoey moest toch maar in de camper want wij wilde toch echt opweg naar Medemblik, en we zijn natuurlijk weer nat geregend. Onderweg kwamen we langs een rommelmarkt. Omdat het toch weer regende zijn we daar maar even overheen gelopen. Daarna zijn we doorgereden naar medemblik en hebben we daar heelijk warme chocolademelk met slagroom gedronken. Na een kijkje op het station bij de stoomtrein, zijn we nog naar binnen geweest bij het lekkerste museum van Nederland. Daar hebben we gezien hoe de Noordhollandse krentenwegge (of hoe die ook heette) werd gemaakt. Roar heeft nog een huisje versierd. En we hebben ook nog gezien hoe de chocolade katten tongen werden gemaakt ( en natuurlijk hebben we die ook geproefd).
Bij het verlaten van het museum hebben Chista en Yvonne ook nog een stuk krentenwegge gekocht.
Een maal weer op de camping hebben we heerlijk thee gedronken met echte krentenweggen. Het avond eten bestond uit twee soorten nasi door elkaar , met pindasaus en kroepoek. Natuurlijk hebben we ‘s avonds nog even lekker de hond laten rennen op de dijk rond de camping.
Dinsdag 14 juni
En dit is alweer de laatste dag van dit lange weekend. Derk heeft nog snel even wat foto’s gemaakt van de beesten op de camping. En is onze weg naar huis begonnen. We hebben de Afsluitdijk op de heenreis gehad, dus namen we nu de weg over het IJselmeer van Enkhuizen naar Lelystad. Aan de andere kant van het IJselmeer zijn we naar Urk gereden en hebben daar met mooi weer nog even door het dorpje gelopen en natuurlijk een visje gegeten. Helaas zijn wij weer een dakluik verloren op de N33, we waren bijna thuis. Dat is al de tweede van de vier, dus moeten ze nu allemaal maar vevangen worden voor de zomervakantie.
Helaas is het weekend alweer voorbij, wat ons betreft zeker voor herhaling vatbaar!
2011 Meivakantie aan de Moezel in Duitsland
Zondag 1 mei 2011
‘s Morgens om kwart voor 10 zijn we van huis vertrokken en na een voorspoedige reis waren we rond 3 uur bij de Moezel aangekomen. Na een half uurtje zoeken hebben we besloten onze camper neer te zetten bij de Fam Loosen.Dat is een camper plaats bij een wijn boer, Im Goldbäumchen 4, Ellenz/Mosel. Nette camper plaats met wifi, 2 toiletten en 1 douche, ongeveer 150 meter van de Moezel. Met wijn proeverij en de mogelijkheid hun eigen wijn hier te kopen, van een andere “camperaar” hoorden we dat er zelf asperges te koop waren uit eigen tuin.
s’Avonds zijn we een stukje gaan wandelen met de hond, op zoek naar een hapje eten.
Na een klein stukje lopen kwamen we aan de Moezel bij camping Happy Holiday, hier hebben we een simpele maar goede schnitzel gegeten.
Maandag 2 mei 2011
Na lekker buiten ontbeten te hebben zijn we met de hond naar het pondje gelopen om naar Beilstein te varen. Door het dorpje kan je naar boven lopen richting de burcht die we van onze camper plaats konden zien. Boven op de Burcht hebben we heerlijk koffiegedronken met rabarber kuche, dachten we. Maar toen het ons geserveerd werd bleek er ook ijs en slagroom bij te zitten, Heerlijk!!
Om 1 uur zijn we terug gevaren met het pondje en hebben we de fiets gepakt en zijn we naar Cochem gefietst. Derk heeft hier een zonnebril gekocht omdat zij erg “last” had van de zon door zijn verkoudheid.
Derk had gelezen dat er in Cochem een mosterd museum moest zijn, dus wij daar naar op zoek. Bij de brug zagen we aan de overkant van de Moezel “Senfmüle” staan dus wij er op af. Helaas waren we net een kwartier te laat voor de rondleiding, dus konden we niets anders doen dan maar even rond neuzen in het winkeltje. We hebben beide nooit geweten dat er zo veel verschillende smaken mosterd bestonden.Er stonden heel wat potjes naast elkaar op een rijtje en een grote bak met gekleurde ijslepeltjes. Voor ieder likje mosterd moest je een schoon lepeltje pakken, de gebruikte lepeltjes werden weer verzameld in een grote bak. Voor het thuisfront hebben we hier dan toch maar een cadeautje gekocht.
Dinsdag 3 mei 2011
Hebben we ons boeltje weer ingepakt en zijn we wat verder afgezakt langs de Moezel, ongeveer 50 km. Derk wilde graag met de camper aan de Moezel staan, dat hij bij wijze van spreken van uit de camper in de Moezel kon springen. Nou dat kon hier, we konden alleen wat moeilijk de ingang vinden. De navigatie stuurde ons door het dorpje tot we bij een tunneltje kwamen van 2 meter hoog, toen wisten we dat daar de ingang niet was. Dus wij reden terug naar de doorgaande weg, daar zwaaide iemand naar ons hoe we er wel op konden komen. Gelukkig voor Derk was er ook nog een plekje vlak aan de Moezel, we hadden daar echt een prachtige plek. Deze heette Sun-Park in Graach. Alle voorzieningen waren aanwezig, toiletten en douches (simpel), chemisch toilet legen, vuilwatertank legen en schoonwatertank vullen en ook Wifi.
Het eerste volgende plaatsje verderop is Bern-Kastel (2,5 km), daar zijn we s’middags nog even naar toe gefietst (voor het eerst met de hond naast de fiets).
Dit blijkt een heel leuk dorpje te zijn, gezellig en heel mooie gebouwen. Ook kan je op een gevel zien, wanneer en hoe hoog, het Moezel water wel eens heeft gestaan.
Terwijl we door het dorpje liepen, kwamen we een paadje tegen dat ons moest leiden naar een burcht hoog op de berg, Burguine-Landshut! Het was een flinke klim omhoog, maar boven aangekomen is het uitzicht fantastisch! We belonen ons zelf met een heerlijk ijscoupe, waarna we weer naar beneden wandelen, wat toch een stuk sneller gaat!
Weer bij onze fietsen aangekomen zijn we weer naar de camper gefietst, en hebben de BBQ hebben opgestookt en lekker gegeten!
2010 Zomervakantie in Normandie & Bretange
dinsdag 13 juli
We zijn s`morgens om 5:30 vertrokken vanuit Nieuwe Pekela richting Frankrijk, Na een stop ergens aan de snelweg om een broodje te eten, kwamen we tegen 1400 uur aan in Calais.
Daar hebben we een stukje gewandeld om een beetje bij te komen van de lange rit.
Na een beetje bijkomen zijn we verder getrokken en gestopt in Le Crotoy. Hier was een camperpplaats waar een zuil was voor water en stroom en schoonmaken van je wc, maar verder is het een camperplaats op een zandplaat waar je niet veel van mag verwachten.Wat hier heel leuk was dat je op loopafstand een mooi gezellig dorpje inwandeld en je al een beetje met eb en vloed ziet (bootjes op het droge).
Woensdag 14 juli
Na ontbijt zijn we verder langs de kust vertrokken richting Normandie. De eerste stop was in Dieppe waar je de eerste krijtrotsen ziet. Hier hebben we een broodje gegeten en na een uurtje verder gereden na Etretat.
Dit is een heel leuk toeristich dorpje die je zeker niet mag missen, leuke krijtrotsen in de vorm van een olifant, leuk wandelen bovenenop de krijtrotsen en een heel leuk dorpje met winkels.
Wat we minder hebben ervaren was de camperplek, we kwamen er later achter dat als je hier op staat je geen gebruik van de wc en douche mocht gebruiken,Dan moest je op de naast gelegen municipal camping staan, achteraf hadden we dat moeten doen en was het niet duur. De municipal campings hebben tussen de 22 en 30 euro betaald voor 5 personen en een hond. Kan je niks van zeggen denk ik
Donderdag 15 juli
Hier zijn we verder getrokken en hebben we de bekende pont de normandie brug genomen, dit is een tolbrug waar we 5 euro betaald hebben pont de normandie , eenmaal over de brug zijn we naar de onderkant gereden om de brug te bewonderen, Na de pauze zijn we naar arromanches gereden om een paar dagen de d-day gebeuren te zien.
We hebben overnacht op een municipal camping, de bedoeling was dat we hier twee dagen zouden staan maar na communicatieprobleempje bleek dat het maar 1 dag was.
ligging van de camping was goed en voorzieningen ook, s’avonds hebben we op een leuk stukje strand gewandeld. Je ziet er de wrak schepen liggen nog in de zee.Het was er erg gezellig.
Vrijdag 16 juli
We nog een keertje teruggegaan om de 360 graden film te bekijken van de oorlog van 6 juni 1944
er zat niet veel verhaal in de film maar het was wel indrukwekkend. arromanches
Dit eenmaal hebben gezien zijn we naar de Amerikaanse begraafplaats geweest vlakbij omeha beach. er zijn hier wel 9745 amerikanen zijn gesneuveld alleen al op omeha beach. amerkaanse begraafplaats
Na dat we dit gezien hebben er er bij stil hebben gestaan wat hier wel niet gebeurd is. hebben we overnacht op camping omeha beach, achteraf gezien vonden we dit de leukste camping van de vaknmtie. We zijn hier 2 dagen geweest, lekker gewandeld op het strand en hier zie je hoe veel verschil er wel niet is tussen eb en vloed. camping omeha beach
Zaterdag 17 juli
Deze dag hebben we na ontbijt gefietst naar point du Hoc. Hier zie je hele diepe kraters van bombardementen , ook weer heel indrukwekkend. point du hoc
het lag ongeveer 10 km vanaf camping omeha beach .
voor de camping was nog een museum die ik met onze beide jongens nog even bezocht heb.
later kwam ik met jeroen op het strand en toen zag ik omaha beach bij vloed, erg mooi
Zondag 18 juli
Sochtends hebben we Utah beach bezocht en weer een beetje gewandeld. Vond het wel een leuk strand maar omeha beach vonden we leuker.
Later Doorgereden en het kerkje Saint mere eglise bezocht, eventjes hier in het centrum gelopen en paar t-shirts gekocht en gegeten op de camperplaats achter het kerkje.
Verderop de dag hadden we genoeg gezien van de oorlog en zijn we naar het eind van normandie gegaan en het welbekende Saint mont michael
Ga later nog verder met de weblog
Zomervakantie Normandie/Bretange 2010
dinsdag 13 juli
We zijn s`morgens om 5:30 vertrokken vanuit Nieuwe pekela richting Frankrijk, Na een stop ergens aan de snelweg om een broodje te eten, kwamen we tegen 1400 uur aan in Calais.
Daar hebben we een stukje gewandeld om een beetje bij te komen van de lange rit.
Na een beetje bijkomen zijn we verder getrokken en gestopt in Le Crotoy. Hier was een camperpplaats waar een zuil was voor water en stroom en schoonmaken van je wc, maar verder is het een camperplaats op een zandplaat waar je niet veel van mag verwachten.Wat hier heel leuk was dat je op loopafstand een mooi gezellig dorpje inwandeld en je al een beetje met eb en vloed ziet (bootjes op het droge).
Woensdag 14 juli
Na ontbijt zijn we verder langs de kust vertrokken richting Normandie. De eerste stop was in Dieppe waar je de eerste krijtrotsen ziet. Hier hebben we een broodje gegeten en na een uurtje verder gereden na Etretat.
Dit is een heel leuk toeristich dorpje die je zeker niet mag missen, leuke krijtrotsen in de vorm van een olifant, leuk wandelen bovenenop de krijtrotsen en een heel leuk dorpje met winkels.
Wat we minder hebben ervaren was de camperplek, we kwamen er later achter dat als je hier op staat je geen gebruik van de wc en douche mocht gebruiken,Dan moest je op de naast gelegen municipal camping staan, achteraf hadden we dat moeten doen en was het niet duur. De municipal campings hebben tussen de 22 en 30 euro betaald voor 5 personen en een hond. Kan je niks van zeggen denk ik
Donderdag 15 juli
Hier zijn we verder getrokken en hebben we de bekende pont de normandie brug genomen, dit is een tolbrug waar we 5 euro betaald hebben pont de normandie , eenmaal over de brug zijn we naar de onderkant gereden om de brug te bewonderen, Na de pauze zijn we naar arromanches gereden om een paar dagen de d-day gebeuren te zien.
We hebben overnacht op een municipal camping, de bedoeling was dat we hier twee dagen zouden staan maar na communicatieprobleempje bleek dat het maar 1 dag was.
ligging van de camping was goed en voorzieningen ook, S'avonds hebben we op een leuk stukje strand gewandeld. Je ziet er de wrak schepen liggen nog in de zee.Het was er erg gezellig.
Vrijdag 16 juli
We nog een keertje teruggegaan om de 360 graden film te bekijken van de oorlog van 6 juni 1944
er zat niet veel verhaal in de film maar het was wel indrukwekkend. arromanches
Dit eenmaal hebben gezien zijn we naar de Amerikaanse begraafplaats geweest vlakbij omeha beach. er zijn hier wel 9745 amerikanen zijn gesneuveld alleen al op omeha beach. amerkaanse begraafplaats
Na dat we dit gezien hebben er er bij stil hebben gestaan wat hier wel niet gebeurd is. hebben we overnacht op camping omeha beach, achteraf gezien vonden we dit de leukste camping van de vaknmtie. We zijn hier 2 dagen geweest, lekker gewandeld op het strand en hier zie je hoe veel verschil er wel niet is tussen eb en vloed. camping omeha beach
Zaterdag 17 juli
Deze dag hebben we na ontbijt gefietst naar point du Hoc. Hier zie je hele diepe kraters van bombardementen , ook weer heel indrukwekkend. point du hoc
het lag ongeveer 10 km vanaf camping omeha beach .
voor de camping was nog een museum die ik met onze beide jongens nog even bezocht heb.
later kwam ik met jeroen op het strand en toen zag ik omaha beach bij vloed, erg mooi
Zondag 18 juli
Sochtends hebben we Utah beach bezocht en weer een beetje gewandeld. Vond het wel een leuk strand maar omeha beach vonden we leuker.
Later Doorgereden en het kerkje Saint mere eglise bezocht, eventjes hier in het centrum gelopen en paar t-shirts gekocht en gegeten op de camperplaats achter het kerkje.
Verderop de dag hadden we genoeg gezien van de oorlog en zijn we naar het eind van normandie gegaan en het welbekende Saint mont michael
Ga later nog verder met de weblog
Op vakantie met onze camper
Hoi Allemaal
Wij zijn Derk en Yvonne renken en Wonen in Nieuwe Pekela
We hebben 4 Kinderen en gaan soms met ons tweetjes maar ook af en toe met de kinderen op vakantie met de camper. Tevens nemen we meestal onze trouwe viervoeter mee.
We hadden eerst een Fiat ducato 1.9 TD maar na een paar vakantie`s bleek deze te klein voor ons gezinnetje. Nu hebben we een Dethleffs i6972 2.5TD.
We hopen hier een mooie weblog van kan maken van allerlei vakantie`s
We zijn begonnen met camper vakanties in 2007. Deze weblog zijn we gaan bijhouden sinds 2009.
Er staan nog wel foto`s op van 2007/2008, een weekje Denemarken aan de noorzeezijde, eenweekje Dianaheide in Westerbork, een weekje Zoeterwoude bij een boerencamping in bedrijf (rustdam) en een zomervakantie in Oostenrijk Maltatal en Istrixeb in Kroatixeb.
Als jullie onze site bekeken hebben vinden we het altijd leuk om een reactie te krijgen.
Veel plezier met het bekijken van onze weblog.
groetjes Derk & Yvon
2009 Meivakantie in het Zwarte woud en Bodensee
dag 1 : 26 april 2009
We zijn 26 april om 19:45 uur vertokken uit nieuwe pekela en we zouden wel kijken hoever we kwamen.
camperplaatsen genoeg dachten we.
Op een gegeven moment zouden we overnachten in Bad Honnef in duitsland.
Daar zou een camperplaats zijn maar deze hebben we niet gevonden.
Toen hebben we de camper maar geplaatst tussen een zaak die campers te koop hadden staan.
We zijn hier omstreeks 23 uur aangekomen
Gps coordinaat 5″0’38’49 N 7”19’12 O en in totaal hebben we 312 km afgelegd .
dag 2: 27 april 2009
We zijn hier om 8.30 weer vertrokken en onderweg wat ontbijt gehaald aan de snelweg en toen doorgereden naar een camperplaats Unterkirchnach.
maar die was in onderhoud en ging op 30 april weer open.
Vervolgens hebben we maar doorgereden naar Bad Durrheim.
Dit was een hele goede camperplaats. en valt onder topplatz ( de luxere camperplaatsen van duitsland)
Gps coordinaat 4800’46 N 08’32’07 O en in totaal hebben we 412 km gereden.
Hier hebben we voor 2 dagen geboekt en s`morgens waren er broodjes af te halen.
Tegen deze camperplaats zit een kuuroord waar je lekker kan ontspanne
Dag 3: 28 april
Deze dag hebben we een beetje rondgereden.
We hebben een poging gedaan om de deutsche uhrenstrasse te rijden. Maar dit mislukte, het was slecht aangegeven. Wel hebben we af en toe een gedeelte van deze route gereden.
We zijn gereden van Bad Durrheim – Trossingen-Spaichingen-Tutlingen-Donauschingen.
In Donauschingen hebben we de Donauqeulle bezocht en gegeten in het centrum.
verder zijn we naar Neustad en Titisee omhoog gereden richting Triberg.
en daar kwamen we de Deutsche Urhenstrasse weer tegen en hebben we deze weer gevolgd.
Toen weer richting Triberg/Schonach waar de grootste koekoeksklok staat.
Vervolgens de weg vervolgd naar het centrum van Triberg en daar gewandeld
Het is een leuk winkelcentrum en heel veel koekoeksklok winkeltjes
vervolgens naar Villingen/Schweringen naar Bad Durrheim
Deze dag hebben we ongeveer 190 km gereden.
29 april 2009
Van Bad Durrheim zijn we naar Zwiterland gereden.
Namelijk het plaatsje Schaffhausen/Neuhausen am Rheinfall
Hier is de grootste waterfal van europa
Daar rondgelopen rond de waterval en door het dorpje.
Hier zijn we op het idee gekomen om edelweiss te kopen en mee te nemen als souvenier.
We zijn toen van Neuhausen naar Stein am Rhein gereden.Hier hebben we gezocht naar een brug over de rijn. maar die bleek er niet te zijn.
In dit dorp hebben we 5 edelweiss plantjes gekocht
Hiervandaan zijn we naar Konstanz gereden.
Daar zijn we de Bodensee overgevaren naar Meersburg
Nu op zoek naar een camperplaats van top platz.
en die hebben we gevonden in Tettnang. Dit is een nieuwe camperplaats (open 1 april 2009)
gps coordinaat is 47″38’00 N 09″38’48 O en we hebben ongeveer 150 km gereden
Een hele mooie plek tussen de appelbomen vol in bloessem
We hebben hier voor 2 dagen geboekt
Meivakantie 2009 Zwarte woud en Bodensee
dag 1 26 april 2009
We zijn 26 april om 19:45 uur vertokken uit nieuwe pekela en we zouden wel kijken hoever we kwamen.
camperplaatsen genoeg dachten we.
Op een gegeven moment zouden we overnachten in Bad Honnef in duitsland.
Daar zou een camperplaats zijn maar deze hebben we niet gevonden.
Toen hebben we de camper maar geplaatst tussen een zaak die campers te koop hadden staan.
We zijn hier omstreeks 23 uur aangekomen
Gps coordinaat 5"0’38’49 N 7”19’12 O en in totaal hebben we 312 km afgelegd .
dag 2 27 april 2009
We zijn hier om 8.30 weer vertrokken en onderweg wat ontbijt gehaald aan de snelweg en toen doorgereden naar een camperplaats Unterkirchnach.
maar die was in onderhoud en ging op 30 april weer open.
Vervolgens hebben we maar doorgereden naar Bad Durrheim.
Dit was een hele goede camperplaats. en valt onder topplatz ( de luxere camperplaatsen van duitsland)
Gps coordinaat 4800’46 N 08’32’07 O en in totaal hebben we 412 km gereden.
Hier hebben we voor 2 dagen geboekt en s`morgens waren er broodjes af te halen.
Tegen deze camperplaats zit een kuuroord waar je lekker kan ontspanne
Dag 3 28 april
Deze dag hebben we een beetje rondgereden.
We hebben een poging gedaan om de deutsche uhrenstrasse te rijden. Maar dit mislukte, het was slecht aangegeven. Wel hebben we af en toe een gedeelte van deze route gereden.
We zijn gereden van Bad Durrheim – Trossingen-Spaichingen-Tutlingen-Donauschingen.
In Donauschingen hebben we de Donauqeulle bezocht en gegeten in het centrum.
verder zijn we naar Neustad en Titisee omhoog gereden richting Triberg.
en daar kwamen we de Deutsche Urhenstrasse weer tegen en hebben we deze weer gevolgd.
Toen weer richting Triberg/Schonach waar de grootste koekoeksklok staat.
Vervolgens de weg vervolgd naar het centrum van Triberg en daar gewandeld
Het is een leuk winkelcentrum en heel veel koekoeksklok winkeltjes
vervolgens naar Villingen/Schweringen naar Bad Durrheim
Deze dag hebben we ongeveer 190 km gereden.
29 april 2009
Van Bad Durrheim zijn we naar Zwiterland gereden.
Namelijk het plaatsje Schaffhausen/Neuhausen am Rheinfall
Hier is de grootste waterfal van europa
Daar rondgelopen rond de waterval en door het dorpje.
Hier zijn we op het idee gekomen om edelweiss te kopen en mee te nemen als souvenier.
We zijn toen van Neuhausen naar Stein am Rhein gereden.Hier hebben we gezocht naar een brug over de rijn. maar die bleek er niet te zijn.
In dit dorp hebben we 5 edelweiss plantjes gekocht
Hiervandaan zijn we naar Konstanz gereden.
Daar zijn we de Bodensee overgevaren naar Meersburg
Nu op zoek naar een camperplaats van top platz.
en die hebben we gevonden in Tettnang. Dit is een nieuwe camperplaats (open 1 april 2009)
gps coordinaat is 47"38’00 N 09"38’48 O en we hebben ongeveer 150 km gereden
Een hele mooie plek tussen de appelbomen vol in bloessem
We hebben hier voor 2 dagen geboekt
Vakantie Slovenie en Kroatie 2009
Vakantie Slovenie en Kroatie 2009
24-7-2009
We hebben onze eerste nacht doorgebracht in Bad Hersfeld, dit was een camperplaats bij een hotel. we stonden daar als enige en als we daar gingen eten dan stonden we gratis inclusief stroom. Het hotel heet Waldhotel Glimmersmuhle.We vonden de camperplaats geschikt voor doorreis.
25-7-2009
De volgende dag zijn we doorgereden richting Oostenrijk, en zijn we net over de grens gaan overnachten bij camping panorama. grensovergang Bad Fussing
http://www.zoover.nl/oostenrijk/oberostereich/obernberg-am-inn/panorama/camping
Hier hebben we sávonds een wandeling naar het dorp gemaakt en langs de rivier de Inn gelopen.Je ziet er een grote waterkrachtcentrale staan waar veel mensen zaten te vissen.
De camping was niet heel groot maar wel netjes, hij was net overgenomen door nieuwe eigenaren en heel geschikt voor doorreis.
26-7-2009
De volgende dag zijn we naar slovenie gereden en wel naar camping menina in het plaatsje Recica ob savinj.
Het was moeilijk te vinden. garmin dekte slovenie niet volledig en daardoor zie je de straten niet meer. we hebben bij een benzinepomp een kaart gekocht en op ouderwetse wijze de camping gevonden. op de camping werden we gelijk nederlands ontvangen, er staan heel veel nederlanders hier. het lijkt wel nederland.Hier zijn we 3 dagen gebleven.
Wat we heel prettig hebben ervaren is de gemoedelijke sfeer op de camping.Je komt binnen en zoekt eerst maar een plaatsje en als je het uit komt kom je maar naar de receptie.
Wat ook heel leuk is dat je in het regelement leest dat je geen open vuur mag houden maar `’avonds kwamen ze zelfs hout verkopen voor een klein kampvuurtje. waar vind je dat nog.
We hebben ons leuk vermaakt met kanoën en Zwemmen en achter de camping loopt de Savinj, leuk om te zien.
Verder hebben we s’middags in Mozirji gewinkeld en vlees gehaald voor de barbeknoei voor de avond.
De volgende dag hebben we een bezoek gebracht aan de golte.
dit is een berg in slovenie die omhoog gaat met de kabelbaan en daar boven kun je een rondwandeling van 3 tot 5 uur maken.
familie kaart kost 22 euro
Verder hebben we een klein beetje rondgereden en de Savinj opgezocht. We hebben geprobeerd om de Savinj te voet over te steken maar de stroom was te sterk en we verloren onze slippers in het water
29-7-2009
Deze dag hebben we slovenie verlaten en zijn we richting Kroatie gereden en we wilden daar de plitvice meren bekijken.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Nationaal_park_Plitvicemeren
We hebben hier vlakbij overnacht op camping Korana.
Het is een nette camping maar alles hier in de buurt is ingesteld op de plitvitce meren.
Voor de Kinderen was er niet veel te doen.
http://www.campingwijzer.nl/Kroatie/Karlovac/Plitvicka_Jezera/Autocamp_Korana.aspx
Hier hebben we 2 nachten doorgebracht.Ons bezoek aan de Plitvice meren is ons niet tegengevallen.
wel waren we achteraf blij dat we de camping dichtbij hadden. het is heel veel wandelen. en op het laatst ging het een beetje mis bij ons. We wilden graag met het treintje terug naar de auto. maar we hebben het hele eind moeten lopen.
31-7-2009
Deze dag zijn we richting de Adriatische kust gereden.
we wilden net boven Zadar op camping maritiem overnachten. maar nadat we die overgewandeld hadden hadeen we het daar voor gezien en zijn we verder naar beneden gereden en netg onder Biograd ligt het plaatsje Drage.
Daar was een camping Oaze mira die helemaal in onze smaak viel.
Hier zijn we een week gebleven en hebben we een bootje gehuurd in het plaatsje Pakostane voor 400 kuna is omgerekend 57 euro voor de hele dag.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Pako%C5%A1tane
Iedereen vond het leuk behalve jeroen die vond het eng en was bang dat de boot omsloeg.
Verder hebben we veel gezwommen en gesnorkeld.
Je ziet er een heleboel verschillende visjes en we hebben een bezoek gebracht aan nationaal park krka
http://nl.wikipedia.org/wiki/Krkawatervallen
Wij vonden dit park leuker nog dan de plitvice meren, komt ook denk ik dat je hier mag zwemmen.
Wat we wel jammer vonden dat ze zo tegen honden zijn hier.Toen we aankwamen mocht de hond niet in de bus, dus moesten we 800m naar beneden lopen om in het park te komen.Daar eenmaal aangekomen kon je nog een kaartje kopen om met de boot een tochtje in het dal te maken van 3 en half uur.De hond mocht niet op de boot.Dit hebben wij dus niet gedaan. maar ondanks alles kon je wel gewoon op het park lopen met de hond en had je ook een hele dag vol aan.
Het is echt de moeite waard
Verder hebben we een bezoek gebracht aan het plaatsjeZadar.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Zadar_(plaats)
Een leuk stadje waar je leuk kan winkelen. Ze zijn daar nog een beetje aan het opbouwen van de bombardementen die daar zijn geweest.We zijn er niet zo heel lang geweest,de hond had hier last van de warmte.Het is een stadje waar je veel oud en nieuw doorelkaar heen ziet wat de gebouwen betreft.
Van onze Zwiterse buren op de camping hadden we gehoord dat nog geen tien kilometer van onze camping vandaan dat er een plaatsje Vrana is die helemaal uitgestroffen is en daar nog veel restanten ziet van de oorlog van 14 jaar geleden.Je ziet er overal nog bordjes staan in de omgeving van mijnen die er nog moeten liggen.Hier zijn we doorheen gereden en zie je toch een andere kant van kroatie.
Onze ervaringen in kroatie zijn dat het een heel mooi land is, zeker een vakantie land.Maar dat de mensen soms niet heel vriendelijk zijn beetje arrogant terwijl ze het van de toeristen moeten hebben.
De groente en fruit moet je niet in de supermarkten kopen, maar gewoon aan de weg. De groenten zijn ook veel groter dan in Nederland en goedkoop. Kroatie is op zich geen duur land als je uit eten gaat en levensonderhoud, behalve de prijzen voor de campings zijn niet goedkoop. Wij hebben voor 6 personen en een hond 71 euro betaald voor een overnachting.
Na deze week zijn we begonnen met de terugreis en wilden we via Italie naar Oostenrijk.
Eenmaal in Italie aangekomen Hadden we een camping bij een boer bovenop de berg gevonden die in onze camperboek stond. Toen we daar na moeilijk vinden aankwamen zijn we geweigerd op de camping.Deze man had slechte ervaringen met campers en waren we niet welkom.
Toen zijn we een stukje terug gereden Richting Trieste en hebben we overnacht op camping Marepinata
www.campingmarepineta.it/ned/index.phpmping
Ook deze camping was dik 70 euro voor ons, best duur als je er alleen gaat staan voor doorreis.Maar dit was ook onze eigen schuld we waren het rijden zat en je gebruikt niet de faciliteiten van de camping.
De volgende dag zijn we Richting Oostenrijk vertrokken en wilden we bij de Ossiachersee staan.We hadden daar al ingecheckt op de camping, maar we kwamen er later achter dat in het hoogseizoen de hond er niet welkom was.Toen zijn we verkast naar Maltaltal een camping waar we 2 jaar geleden ook hadden gestaan.
Hier zijn we twee dagen gebleven, Wat jammer was dat het weer hier omsloeg en dan ga je toch weer verder verkassen naar huis
.http://www.maltacamp.at/
Toen zijn we richting Duitsland vertrokken en hebben we nog 1 overnachting gedaan in Rothenburg on der Taubern.
Hier kan je met de camper op een camperplaats staan met stroom voor 10 euro
http://nl.wikipedia.org/wiki/Rothenburg_ob_der_Tauber
Wat heel mooi is aan dit dorpje dat het een oud vesting stadje is met stadsmuren. Hier hebben we ter afsluiting nog heerlijk gegeten en zijn we de volgende dag naar huis gereden.
We zijn in totaal 19 dagen op vakantie geweest en hebben we bijn 4200 km gereden